Boşanma Davasında Yetkili Mahkeme

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2006/7743
K:2006/14690
T:01.11.2006

BOŞANMA DAVASINDA YETKİLİ MAHKEME
YERLEŞİM YERİNİN BELİRLENMESİ

Özet: Boşanma davası eşlerden birinin yerleşim yerimle veya son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılmalıdır. Nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olması kuralının da dayanağı kalmadığından yerleşim yerinin türlü delille ispat edilebilir.

4721 s. MK m. 19,168

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekte evrak okunup geregi görüşülüp düşünüldü.
Boşanma davasının, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan once son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde acılması gerekir (MK m. 168). Yerleşim yeri sürekli kalma niyeti ile oturulan yerdir (MK m. 19). Yerleşim yeri her türlü delille ispatı da imkan dahilindedir. 1587 sayılı Nüfus Kanunu’nun 28. maddesi 21.10.2003 gün 4992 sayılı Yasa’nın 1. maddesi ıle yürürlukten kaldırılmıstır. Artık nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olmasına ilişkin kuralın dayanağı kalmamıştır. Mahkemece tarafların bu yondeki delilleri toplanıp, birlikte degerlendirilip karar verilmesi gerekir (HUMK m. 222-225). Acıklanan husus üzerinde durulmadan yazılı sekılde hükum kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.